• Projekt2
  • Projekt1
  • Projekt2
  • Projekt4
1 2 3 3
wordpress gallery plugin by WOWSlider.com v8.2

Rodzaje powłok organicznych

Powlekanie może się odbywać w różnych kombinacjach jednostronnie lub obustronnie. W wykonaniu standardowym na stronie spodniej nakładany jest lakier ochronny o grubości 7-10 µm. Wybór najkorzystniejszego rodzaju powłoki organicznej uzależniony jest od celu przeznaczenia gotowego produktu. Rodzaje powlekania różnią się w szczególności co do:

- plastyczności
- odporności na korozję/odporności na warunki atmosferyczne
- odporności chemicznej
- odporności termicznej
- twardości
- odporności na zarysowania
- cech dekoracyjnych



MATERIAŁY POWLEKAJĄCE
Rodzaj powlekania Powłoki organiczne Struktura warstw Standardowa grubość warstwy Barwy Wytłaczany deseń
Płynne Poliester (SP); Poliester modyfikowany silikonem (SiSP); High Durability; Polymere (HDP); Polifluorek winylidenu (PVDF); Cienka powłoka poliestrowa; Primer (podkład) Lakier nawierzchniowy po uzgodnieniu ok. 25 µm zgodne RAL względnie wg wzoru klienta, preferowane kolory: RAL 9002,7035, 1015, 3009, (5009), 6011,8011, 9006, 9010, 8016, 1014, 7032, 8012, 9016 Efekty struktury możliwe
PVC-Plastizol (PVC-P) środek polepszający przyczepność i lakier nawierzchniowy PVC 100 µm
150 µm
200 µm
bez desenia, drobny deseń matowy, deseń wzdłużny, deseń skórzany
Folia PVC półtwardy uniwersalny i zadrukowany PVC, twardy uniwersalny kleje i folia 150 µm
200 µm
150 µm
Kolory i zdobienia (drewno, skóra, tkaniny) po uzgodnieniu deseń wytłaczany


Własności powłok organicznych

EKOTAL jest produktem wielowarstowym składającym się z materiału nośnego i powłok organicznych, łączącym w sobie doskonałe własności obu tych tworzyw. Organiczna powłoka zapewnia materiałowi doskonałą ochronę przed korozją, daje się łatwo obrabiać i jest oferowana w wielu kolorach, odcieniach i deseniach dla uzyskania pożądanych efektów dekoracyjnych.



Poliester (SP) dobra plastyczność i własności dekoracyjne
dobra odporność na działanie warunków atmosferycznych
Poliester modyfikowany silikonem (SiSP) wysoka odporność na działanie warunków atmosferycznych, ale jedynie dostateczna plastyczność odporność termiczna do 110°C
Polifluorek winylidenu (PVDF) plastyczność: dobra do bardzo dobrej
bardzo dobra odporność na działanie warunków atmosferycznych
wysoka odporność na kredowanie i wysoka trwałość kolorów
szczególna przydatność do zastosowań zewnętrznych
odporność termiczna do 110°C
Plastizol (PVC-P) dobra plastyczność
odporność na działanie warunków atmosferycznych w dużym stopniu zależna od promieniowania UV;
zalecane stosowanie w północnych szerokościach geograficznych dobra odporność na korozję odporność termiczna do 60°C
Folie z polichlorku winylu (PVC-F) własności podobne do plastizolu
bardzo przydatne dla dekoracji wnętrz



Uwagi:
Odporność termiczna: Zmienne obciążenie
Odporność na UV: Odporność na promieniowanie słoneczne - zestawiono tu zbiorczo zachowanie się koloru, połysku jak i kredowanie.
Odporność na korozję: Należy przy tym rozumieć zachowanie się materiału wielowarstwowego wobec agresywnej atmosfery naturalnej. Z wyjątkiem SP wszystkie powłoki spełniają wymagania III klasy ochrony korozyjnej zgodnie z normą DIN 55 928, T. 8.



Gatunki Stali

Stosowane są następujące materiały nośne(*):

GATUNKI STALI - MATERIAŁ NOSNY
Materiał nośny Gatunki stali zgodne z DIN EN 10 130 (10/91) Wcześniejsze oznaczenie Wcześniejsze oznaczenie zgodnie z DIN 1623, T.1 (02/83) Kod materiałowy
Zimnowalcowana blacha cienka ze stali miękkich niestopowych DC01
DC03
DC04
Fe P01
Fe P03
Fe P04
St 12
RRSt 13
St 14
1.0330 1.0347 1.0338

GATUNKI STALI - MATERIAŁ NOSNY
Materiał nośny Gatunki stali zgodne z DIN EN Wcześniejsze oznaczenie zgdonie z DIN 1623/86, T.2 Wcześniejsze oznaczenie Kod materiałowy
Zimnowalcowana blacha cienka ze stali kostrukcyjnych ogólnego stosowania --
--
St 37-2 G
St 37-3 G
--
--
1.0037 G 1.0116 G

GATUNKI STALI - MATERIAŁ NOSNY
Materiał nośny Gatunki stali zgodne z DIN EN 10 142 (08/95) Wcześniejsze oznaczenie zgdonie z DIN EN 10 142 Wcześniejsze oznaczenie zgodnie z DIN 17 162, T.1 (09/77) Kod materiałowy
Cynkowana ogniowo blacha cienka ze stali miękkich niestopowych DX 51 D+Z
DX 52 D+Z
DX 53 D+Z
Fe P02 G
Fe P03 G
Fe P05 G
St 02 Z
St 03 Z
St 05 Z
1.0226 1.0350 1.0355

GATUNKI STALI - MATERIAŁ NOSNY
Materiał nośny Gatunki stali zgodne z DIN EN 10 147 (08/95) Wcześniejsze oznaczenie zgdonie z DIN EN 10 147 (01/92) Wcześniejsze oznaczenie zgodnie z DIN 17 162, T.2 (09/80) Kod materiałowy
Cynkowana ogniowo blacha cienka ze stali konstrukcyjnych ogólnego stosowania S 220GD+Z
S 250GD+Z
S 280GD+Z
S 320GD+Z
S 350GD+Z
Fe E 220GZ
Fe E 250GZ
Fe E 280GZ
Fe E 320GZ
Fe E 350GZ
-
StE 250-Z
StE 280-Z
StE 320-Z
StE 350-Z
1.0241 1.0242 1.0244 1.0250 1.0529

(*) Inne materiały nośne po uzgodnieniu



Wymiary

Dostawa następuje zgdonie z normą DIN EN 10 169, T.1

Tolerancja wymiarów zgodnie z DIN EN 10 143/93 lub DIN EN 10 131

Taśmy, blachy, taśma wąska:
grubość: 0,4-1,5 mm
szerokość: max. 1520 mm
długość: 1000x3500 mm

WYMIARY BLACH POWLEKANYCH
Grubość (mm) Szerokość (mm) Długość (mm) Wewnętrzna średnica kręgu (mm) Zewnętrzna średnica kręgu (mm) Ciężar pakietu (t) Ciężar kręgu (t)
Taśma szeroka 0,4Ł0,6 0,6-1,5 1,5-2,0 1000-1250 600-1520 600-1250 508/610 508/610 508/610 max. 1600 max. 1600 max. 1600 2-15 2-15 2-15
Blacha w arkuszach 0,4-2,0 30-600 30-600 max. 1600
Taśma szeroka 0,4 >0,4Ł0,6 06,-1,5 1000-1250 1000-1250 600-1520 1000-3200 1000-3200 1000-3500 1,5-5,0 1,5-5,0


Obróbka

W większości zastosowań materiał powlekany może być obrabiany na tych samych urządzeniach, co blacha cienka zimnowalcowana lub ocynkowana. Ze względu na specyficzne cechy materiału, szczególnie powierzchni dekoracyjnej, należy przestrzegać następujących wskazówek:

- suche warunki składowania w temperaturze pokojowej,
- stosowanie gładkich narzędzi do obróbki. Zaleca się narzędzia polerowane i powleczone twardym chromem, aby uniknąć uszkodzenia powierzchni,
- temperatury obróbki powinny wynosić w miarę możliwości ponad 20°C. Korzystne jest podgrzanie materiału przed obróbką do około 25 - 40°C, np. za pomocą promienników cieplnych. Dzięki temu niweluje się również odciski powstałe podczas magazynowania lub na skutek działania temperatury,
- do czyszczenia stosować należy jedynie wodę lub niealkaliczne środki czyszczące przy wykrawaniu należy zachować minimalny odstęp 3 mm między krawędzią blachy a krawędzią wykroju,
- przy cięciu elementów obrabianych z materiału powlekanego należy zwracać uwagę na odpowiednie odprowadzenie ciepła, gdyż w przeciwnym wypadku materiał powłoki organicznej może stopić się do 2 mm od krawędzi cięcia,
- w zależności od rodzaju powłoki należy wybierać małe promienie odkształcania i unikać odkształcania udarowego,
- blachy zaopatrzone w folię ochronną nie powinny być poddawane działaniu wysokich temperatur ani intensywnemu promieniowaniu słonecznemu,
- aby zapewnić łatwe ściągnięcie folii ochronnej, obróbka powinna nastąpić w ciągu 6 miesięcy,
- drobne uszkodzenia mechaniczne powierzchni mogą zostać usunięte za pomocą odpowiednich, schnących na powietrzu lakierów. Większe korekty uszkodzeń powierzchni powinny być przeprowadzane tylko po porozumieniu z producentem,
- aby uniknąć uszkodzeń mechanicznych poprzez luźne zwoje, materiał powlekany powinien być pobierany z rozwijarek wyposażonych w hamulce,
- należy unikać przesuwania blach po sobie,
- transport wewnątrzzakładowy powinien zapewnić ochronę powierzchni i krawędzi,

Obróbka plastyczna

Organicznie powlekana blacha cienka daje się formować plastycznie z wykorzystaniem ogólnie znanych technologii, jak profilowanie walcowe, zginanie, zawijanie brzegowe i głębokie tłoczenie.
Zachowanie się materiału podczas obróbki plastycznej zależne jest od cech materiału nośnego (zwłaszcza warstwy cynku), jak również rodzaju i grubości powłoki organicznej. Korzystnie na plastyczność wpływają:
- cienkie warstwy cynku
- duże promienie odkształcania
- małe prędkości obróbki
- wysokie temperatury obróbki

Obróbka plastyczna całkowicie pozbawiona zarysowań w przypadku cienkich powłok organicznych jest zasadniczo niemożliwa. Długoletnie badania zagiętych krawędzi profili powlekanych, stosowanych na zewnątrz, pokazały, że pęknięcia te nie stanowią problemu, jeżeli ich długość wynosi max. 2 mm a szerokość max. 0,2 mm. Współdziałanie warstwy cynku i powłoki zapobiega w tym wypadku powstawaniu korozji i opiera się na następującej zasadzie: czynniki powodujące korozję poprzez pory, pęknięcia lub inne uszkodzenia przenikają przez powłokę organiczną i tworzą wraz z cynkiem produkty korozji, które głównie na skutek ich ekranującego działania zapobiegają dalszej korozji cynku. Zapobiega się przy tym skutecznie korozji pod powłoką organiczną. zmiana objętości cynku podczas przemiany chemicznej cynku w jego produkty korozyjne jest stosunkowo mała, dlatego też nie dochodzi do natychmiastowego łuszczenia się powłoki organicznej. Zmiana objętości wystarcza jednak, aby uszczelnić miejscowe defekty w powłoce organicznej.

Cięcie

Blacha cienka organicznie powlekana daje się ciąć, wykrawać i perforować podobnie jak blacha cienka niepowlekana. Powinno się przy tym uwzględnić następujące okoliczności: szczelina pomiędzy nożami powinna wynosić możliwie 5-6% grubości rdzenia materiału nośnego należy używać jedynie ostrych nożyc, gdyż w przeciwnym wypadku może dojść do odklejenia, względnie zgniecenia materiału powłokowego w przypadku grubych powłok zaleca się cięcie od strony spodniej przy wykrawaniu należy zachować możliwie minimalny odstęp 3 mm między brzegiem blachy a brzegiem wykroju przy cięciu gotowych elementów z materiału powlekanego należy zwracać uwagę na odpowiednie odprowadzenie ciepła, gdyż w przeciwnym wypadku materiał powłoki organicznej może się stopić do 2 mm od krawędzi cięcia.

Łączenie

Stosuje się tu znane technologie łączenia jak: połączenia śrubowe, nitowanie, łączenie na zamek, rowkowanie, zawijanie brzegowe jak i łączenie ciśnieniowe. Aby uniknąć korozji miejsc łączenia należy stosować śruby zabezpieczone przed korozją. Zaleca się stosowanie podkładek z tworzywa sztucznego.

Klejenie

Klejenie blach powlekanych zarówno ze sobą jak i ze stalą, drewnem, ceramiką, szkłem itp. jest zasadniczo możliwe. Ze względu na fakt, że klej i rodzaj powłoki muszą być do siebie dobrane oraz po uwzględnieniu wpływu warunków obróbki i rodzaju obciążeń na spoinie, zaleca się dokonanie uzgodnień z producentem kleju oraz producentem materiału powlekanego.

Spawanie

W pewnych warunkach blacha organicznie powlekana jest spawalna za pomocą zgrzewania garbowego jak i doczołowego spawania łukowego. Jest to możliwe jedynie w przypadku:
- stosowania blachy jednostronnie powlekanej
- usunięcia powłoki w miejscu spawania
- jeśli strona spodnia pokryta jest warstwą lakieru, np. pyłem cynkowym, z metalicznymi pigmentami.

Usuwanie uszkodzeń powierzchni

Drobne uszkodzenia powierzchni mogą zostać usunięte za pomocą odpowiednich lakierów schnących na powietrzu, przy czym w zależności od wielkości uszkodzenia wypełnia się je pędzlem lub metodą natryskową. Miejsce uszkodzenia powinno być czyste i suche. Naprawa większych powierzchni powinna odbywać się po uzgodnieniu z producentem. Ze względu na różne systemy powlekania i dużą ilość metod usuwania uszkodzeń powierzchni powlekanych nie jest możliwe udzielenie obszernego ogólnie obowiązującego zalecenia w tym zakresie.